Tytuł sugeruje, że treścią książki będzie niedostępne miejsce, w którym zimują niedźwiedzie. Z powodzeniem mógł autor zatytułować tę powieść kryminalną „Barłóg”, bo określa ono miejsce, gdzie przebywają niedźwiedzie w pozostałych porach roku. Jednak lepiej brzmi słowo gawra, którym posłużyła się inspektor Łezka zwracając się do przyszłej służbowej partnerki Zofii Gniewosz, aby ta wyszła ze swojej gawry, mając na uwadze nieudany związek z jej obecnym partnerem.
Jest to siódma książka Grzegorza Brudnika, który nazywa siebie nieopierzonym autorem. Jak na taką skromnie brzmiącą samoocenę, to odbiór „Gawry” wypada dodatnio. Bohaterowie są interesujący, wielowątkowa akcja toczy się wartko. Do rozwikłania okoliczności śmierci tajemniczej postaci jakim jest nadawca Radia Santinel zaangażowani są policjanci o bardzo różnorodnych charakterach i zróżnicowanym doświadczeniu zawodowym. Świadczą o tym ich rozmowy podczas pełnienia służby. Nie są to to osoby, których żyjcie polega jedynie na wykonywaniu obowiązków, przestrzeganiu paragrafów, respektowaniu poleceń przełożonych. Mają też swoje kłopoty osobiste, służbowe.
Tekst okraszony jest kilkoma ciętymi, trafnymi ripostami, co stanowi dodatkowy walor
Autor przyjął interesującą konwencję ukazania postaci zabójców i ich ofiar. Zarówno jedni drudzy nie wypowiadają się w czasie, gdy jeszcze żyli. Wyjątek stanowi kilkukrotna zabójczyni Teresa Kuśnierz. O motywach zbrodni, okolicznościach ich dokonania dowiadujemy się od prawidłowo dedukujących policjantów prowadzących śledztwo.
Obok niewątpliwych dodatnich wartości tej książki można wymienić jej słabe momenty. Jednym z nich są bardzo lakoniczna informacje o zabójstwie Kramera, Kota i starego Kuśnierza. Skoro autor w kilku momentach bawi się w psychologa, to nie było lepszego momentu aby pokazać jak starsza kobieta zwabia dorosłych mężczyzn do miejsca, w którym ich zabija. Kwitowanie jednym zdaniem motywów samobójstwa oficera z rzeszowskiej jednostki wojskowej również jest mało przekonywujące. Nużące jest też szczegółowe opisywanie dróg, które pokonują śledczy oraz terenów, na których rozgrywa się akcja.
„Gawra” nie odbiega standardem od innych powieści kryminalnych. Warto będzie sięgnąć do następnej zapowiadanej pozycji
Edward Dziaduła, DKK Cieszanów, 22 października 2026 r.